"ادبيات" هنر نگارش مطلبي است که دو بار خوانده ميشود. مطالب رسانههاي صوتي و تصويري بايد بهگونهيي نوشته شود که براي فهم آن نياز به دوبارهخواني نباشد. اين موضوع از آن رو مهم است که مخاطب فرصت دوبارهخواني ندارد.
به گزارش سرويس نگاهي به وبلاگهاي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در وبلاگي به نشاني http://abedini85.persianblog.ir آمده است: بهرهگيري از واژگان ساده، دوري از واژههاي نو پديد و ويرايش واژگان زايد راهي براي نگارش ساده متن خبر تلويزيوني است.
عبارت "3 برابر رشد يافته است"را بهتر است "3 برابر شده است"بنويسيم. چنانچه بخواهيم به درصد بنويسم، چگونه خواهد شد. بسياري معتقدند که 300درصد! اگر توليد کارخانهيي دو برابر شده باشد، گفته ميشود صد درصد افزايش داشته است. حال اگر سه برابر شده باشد، پس بايد گفته شود 200 درصد!
خبرنگاران بايد مواظب واژگان نو پديد باشند. بسياري روزنامهنگاران بهجاي مسلمانان از واژه "اسلامگرا"استفاده ميکنند. واژه مبارز هم در ترجمه به ستيزهجو تبديل شده است. مسلمانان مبارز در غزه را برخي خبرنگاران "اسلامگرايان ستيزهجو "مينويسند. اين نه فقط غيرمنصفانه بلکه حرفهيي هم نيست.
برخي خبرنگاران به پرچانگي نوشتاري مبتلا هستند. پرچانگي نه فقط به خاطر نوشتن جزييات غيرضروري است بلکه استفاده از واژگان حشو و زايد را نيز شامل ميشود.
"مقادير عظيمي از..." را ميتوان "زياد"، "به علت اينکه" را "زيرا"، "هديه رايگان"را "هديه"، "در هم ادغام شدن" را "ادغام"، "حجم تلفات انساني" را "تلفات " و... نوشت.
گروه چهارمي از واژگان نيز هست که خبرنگاران عمدا يا سهوا به معناي درست استفاده نميکنند. "اعدام" واژهيي است که به کشتن يک فرد پس از طي روال قضايي گفته ميشود. با اين توضيح نبايد گفته شود که تروريستها دو گروگان را اعدام کردند.
رسانههاي غربي براي "شکنجه "زندانيان در ابوغريب از عبارت "بدرفتاري" با بازداشتشدگان استفاده کردند. "حقوق خانواده" اغلب براي "سقط جنين"و "پاکسازي قومي" واژهيي غير اهانتآميز براي "قتل عام"، "کوچ اجباري مردم" و "تجاوز به زنان"است.
