سالنامه ای توانسته است سه چهار شماره ای منتشر شود، فصلنامه ای توانسته است دو رقمی شود و ده بیست شماره منتشر کند، ماهنامه ای توانسته است به  پنجاهمین شماره برسد، هفته نامه ای توانسته است سه رقمی شده و یکصدمین شماره انتشار خود را در آغاز سومین سال نامعلوم جشن بگیرد،روزنامه ای توانسته است چهار شماره ای بشود و برای هزارمین شماره خود از هزار نفر تقاضای هزار یاد داشت  نماید و....

آیا انتشار 1شماره ، 10 شماره، 100 شماره، 1000 شماره، 10000شماره، 100000شماره روزنامه ، هفته نامه ، ماهنامه و...کار سترگ و مهمی است؟

بدون شک پاسخ این سوال بستگی خاص به  محل جغرافیایی انتشار،پیشینه فرهنگی آن دیار،شرایط اقتصادی ، اجتماعی، علمی، فنی و از همه مهمتر سیاسی آن سرزمین دارد.

در سرزمین ما شماره های 1، 10، 100، 1000، 10000 و شماره 100000 که تا به حال کسی ندیده است،شماره های ماندگاری هستند که می بایست به احترام ناشران و دست اندرکاران چنین نشریاتی که می توانند در کارنامه خود ، این اعداد را داشته باشند ، به احترام برپا خاست.

صفرهای بی ارزش ، وقتی کنار عدد یک قرار می گیرند، هرچه بیشتر می شوند ،نمایشی ازا یستادگی، توانمندی وتلاش گروهی قلم بدست را که هیچگونه رابطه ای هم با دستمزد های 3 هزار میلیاردی ندارند و دستمزد سی هزار توما نی و سی هزار ریالی هم دریافت نمی کنند را به معرض قضاوت مردم و خوانندگانش می گذارند.

این صفرهای به ظاهر کم ارزش ، عشق به این سرزمین را در صاحب امتیاز ، مدیر مسئول، سردبیر،  نویسندگان، خبرنگاران، روزنامه نگاران ،عکاسان، ویراستاران، طراحان وهمه خد مه این دفاتر کوچک و بزرگ مطبوعاتی ، نشان می دهد.

من بارها نوشته ام که بسیاری از نشریات در وطن ما ، بدون آنکه منتشر شوند"سر زا"می روند.

 نشریاتی که در فاصله شماره یک تا دو رقمی شدن از حرکت باز می مانند را کودکان مرگ می نامم و "مرگ کودکی"می خوانم،کودکا نی که هنوز تلوتلو می خوردند و راه رفتن می آموختند.

دو رقمی ها که بین ده تا صد شماره می میرند را باید نوجوانانی بدانیم که سر به هوایی شان آنها را به      "مرگ نوجوانی"فرا می خواند واگرفرصتی به آنها داده می شد، جوان برومندی در عرصه مطبوعات می شدند که می توانستند به مراحل بالاتر زندگی دست پیدا کنند.

سه رقمی ها نشریاتی هستند که جوانی را آغاز می کنند و تجربه انتشار بین 100 تا 1000 شماره را با خود خواهند داشت، این گروه به لحظه های شگفت انگیزی دست می یابند، در جوانی ، پیرانی با تجربه می شوند،که شور جوانی را با اندیشه ای محتاط در هم می آمیزند، اگر روزی شورمستی جوانی بر اندیشه احتیاط آمیز آنها غلبه کند و از حرکت باز مانند، من آنها را "جوان مرگ "می نامم.

چهار رقمی های مطبوعاتی،آنقدر خوشبخت هستند که گویی پل صراط را طی کرده اند و به میانسالی رسیده اند،آنان زنان و مردان با تجربه وجسوری هستند که از مراحل کودکی و نوجوانی و جوانی به سلامت عبور کرده اند و با کوله باری از علم و عمل در عرصه سخت مطبوعات شماره های 1000 تا 10000  خود را منتشر کرده و توقف آنها به منزله "مرگ میانسالی "اهل خرد و دانش است که خیل عظیمی از دوستان و خوانندگان را به تشیع جنازه آن نشریه می کشد، اگرماهنامه و یا هفته نامه ای چهار شماره ای شود یعنی 20 سال تا 80 سال مقاومت کرده و منتشر شده است که دست مریزاد دارد.

آنها که این سعادت را می یابند تا پنج رقمی شوند و به پیر سالی برسند در هر سرزمینی که باشند باید باور کنیم که یک اتفاق تاریخی روی داده است، باید"اسکار"مقاومت و ایثار و ماندگاری دریافت کنند.

نمی دانم در طول تاریخ مطبوعات ایران و جهان ، چند نشریه 5 رقمی شده اند، اما می دانم که نشریاتی در جهان هستند که یک قرن انتشار خود را جشن گرفته اند.

در ایران ما ، روزنامه اطلاعات، بیست وپنج هزارمین شماره خود را منتشر کرده است و در لگوی خود ازعنوان 86 سا ل حضورمستمردرصحنه اطلاع رسانی کشور خبرمی دهد که شاید بالاترین عدد انتشار یک روزنامه درایران اززمان حضوراولین دستگاه چاپ و فعالیت مطبوعا تی تا کنون باشد و من آرزو می کنم که بتواند صدمین سال انتشار خودرا با شکوه در خانواده مطبوعات و با آزادی های مدنی  جشن بگیرد.

اما شاید این سوال برای اکثریتی ازاهل قلم و دانشجویان روزنامه نگاری، همیشه  تاریخ مطرح بماند که در برابر یک روزنامه که هنوز راه درازی تا صد هزارمین شماره خود برای شش رقمی شدن، (حداقل 3 قرن) نیاز دارد ، چند روزنامه ، هفته نامه ، ماهنامه، فصلنامه ، سالنامه، گاهنامه ، دنیا نیامده مرده اند و یا در کودکی ، نوجوانی ،جوانی و میانسالی از مطبوعات رخت بربسته اند؟

آیا آمار آنها که مانده اند و این یکی که 5رقمی شده و 14 سال دیگر 100ساله می شود با آنها که رفته اند هیچ تناسبی دارد؟

مقاومت انتشارهرروزنامه و مجله و سایت و حتی یک وبلاگ  رادرکهکشان گوتنبرگ که هر آن ستاره ای خاموش می شودباید به همه دست اندر کاران عاشق و خوانندگان بهتر از جان آن نشریه و رسانه تبریک گفت.راهتان مستدام باد.

 

 

         

«مثل آفريقايي»